നന്ദിതയുടെ കവിതകൾ 6
0
*ചേലത്തുമ്പില് ഉടക്കി നിന്ന
ഒരു പുഞ്ചിരി;
നനഞ്ഞ കണ്ണുകള്…
ചേലയുടെ നിറങ്ങളോടൊപ്പം
ഒരു യാത്രാമൊഴി കൂടി
വെളുപ്പില് കുതിരുമ്പോള്
സ്നേഹം
ഈശ്വരന് വഞ്ചിച്ച പതിവ്രതയായി
തുളസിയായി പുനര്ജ്ജനിയില്ലാതെ
മൂര്ച്ഛിക്കുന്നു.
ഞാന് വീണ്ടും ഒറ്റയാവുന്നു.*
നന്ദിത
